17-07-17

Zermatt (ultra)marathon - Liesbreuk (deel 2)

Na 21km kom je in het centrum van Zermatt en is het genieten terwijl je door een haag van volk loopt, is het nog efkens genieten van wat vlakke meters terwijl we een rondje maken in Zermatt, want straks bij het verlaten van het centrum na pakweg 24,8km (1604m) begint het echte werk, een lange steile klim tot aan Sunnega km 31,7 (2280m). Ik werk dit af in 1u04'48" (5e snelste van het deelnemersveld), dus nog steeds zicht op een goeie prestatie). Na Sunnega volgt er tot aan Riffelalp (39,1km ; 2222m) een lichte verpozing, alhoewel er nog een stevige knik in zit, ook wat technische passages die voldoende frisheid vragen om er veilig en snel genoeg door te komen. Dit werk ik af in 38'15" (7e snelste van het deelnemersveld). Maar tot nu was alles nog behapbaar voor mij,....uit ervaring wist ik dat pas vanaf Riffelalp de strijd met jezelf en de concurrentie er echt toe doet. Vanaf Riffelalp moeten er immers nog zo'n 860m hoogtemeters overbrugd worden in zo'n 6,5km. traject.PNG De hoogte doet zich hier gevoelen en de steilte graad zorgt er voor dat echt lopen tot een minimum beperkt wordt. Ondanks de frisse temperaturen gaat het me niet echt goed af,...maar ik ben er nog altijd van overtuigd dat ik op weg ben naar een mooi nieuw persoonlijk record hier. Zelfs ter hoogte van het marathon eindpunt (Riffelberg 2585m) is ondanks het afzien het geloof nog niet weg, hoe was het mogelijk dat ik op dat moment nog altijd een eindtijd van 4u20' mogelijk achtte? Pas ter hoogte van Rotenboden (44,4km ; 2815m) viel de realiteit (alsook de sneeuwregen) als een echte koude douche over me heen. De laatste ca 6,5km werkte ik af in 1u13'40" ( 17e tijd van het deelnemersveld). Bwaah, ik moet er niet over liegen, de ontgoocheling was immens.

Ik finishte als 6e in 4u29' 16". (445 aankomsten bij de heren op de ultra-afstand, 110 bij de dames)

De volgende dagen geef ik een uitgebreidere kijk mee op de uitslag, alsook een vergelijking van m'n tussentijden tov de voorbije jaren.

Het herstel van de operatie van m'n liesbreuk verloopt niet naar mijn wens, te pijnlijk, te traag, te vermoeiend,....wat ben ik een ongedurige, immer ontevreden sportman.......ik weet het wink maar o zo content als het volharden leidt tot een topprestatie en/of winst. En het zicht op de Matterhorn heb ik toch ook maar weer gehad,....genieten IMG_9320.JPG

11:22 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-17

Zermatt (ultra)marathon - Liesbreuk (deel 1)

Voor de vierde maal op rij nam ik op 1 juli deel aan de Zermatt ultramarathon. De weersomstandigheden waren ideaal om te lopen, enkel na de passage aan Riffelberg (marathonafstand) begon het te sneeuwregenen, maar de kou kreeg mij slechts te pakken na de finish (3089m). De ganse wedstrijd voelde ik me goed, genoot ik van de omgeving, van het gebeuren, maar bleef de focus vooral gericht op het leveren van een goeie prestatie. Na 21km kwam ik in Zermatt door in 5de positie met een tijd van 1u32'33". ( Zie wedstrijdprofiel hieronder) Dit gaf me nog uitzicht op een nieuw persoonlijk wedstrijdrecord waarvoor ik toch gekomen was.

profiel Zermatt ultramarathon.PNG

Maar ik wist uit ervaring dat het eigenlijk nog allemaal moest beginnen, maar de moraal en het gevoel zat goed.......

Intussen vraagt u zich af wat die "liesbreuk" staat te doen in de hoofding,ewel.....al jaren liep ik rond met een liesbreuk, maar ik had er geen last van en als dit al zo was dan verdrong ik die gedachte. Maar ergens halverwege juni was de kenmerkende lichte zwelling in de lies na een langere fietstraining toch wel een beetje opvallend meer gezwollen, en toen moest ik thuis luisteren, hoog tijd om er iets aan te doen. Na een lang Voorjaar en de Zermatt marathon zou een gedwongen rustperiode het meest gelegen komen. Alhoewel gedwongen rust mij nooit kan bekoren, en ergens knaagt het toch nog van hoefde dit wel? Zeker nu de pijn en de immobiliteit zwaarder blijken tegen te vallen dan dat men mij had verteld, het zou allemaal niet te veel voorstellen. Met deze ervaring prijs ik mezelf nog maar eens dat ik blij mag zijn dat ik voor de rest gezond en wel een oud vintje aan het worden ben.

 

12:17 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |