28-11-16

Terugblik WK100km Los Alcazares

Graag verwijs ik je door naar de site van Ultraned voor een algemene en beknopte weergave van de geleverde prestaties.

Bij de mannen, via deze link http://ultraned.org/n_item/f6961.php

Bij de dames, via deze link http://ultraned.org/n_item/f6962.php

De Belgische vrouwen hebben een teamresultaat neergezet, waardoor ze opgenomen zullen worden in het landenklassement. Een link naar de uitslag hiervan heb ik nog niet gevonden.

Bij de Belgische heren heeft vooral Gert Mertens een mooie en sterke wedstrijd gelopen, met als resultaat een nieuw PR voor Gert (7u35'). Ik moest me tevreden stellen met 7u45'. Na opgave van David en Wouter is er helaas voor ons geen plaatsje in het landenklassement.

Met sportieve groeten

Gino Casier

 

20:24 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-16

Het WK 100km in Los Alcazares komt nu wel echt dichtbij ( deel 2)

Op de site van ultraned kan je een interessante voorbeschouwing lezen van het aankomende WK. Zie http://ultraned.org/n_item/f6951.php

Met sportieve groeten

Gino

19:55 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-11-16

Het WK 100km in Los Alcazares komt nu wel echt dichtbij ( deel 1)

Het WK komt nu wel heel dichtbij, de zwaarste en langste trainingen liggen achter de rug, we zitten in de afbouwfase. Stilletjes aan werd het ook meer dan tijd,....het lichaam pruttelt wat tegen na wat toch al een lang en vermoeiend seizoen is geweest. Ook ben ik in gevecht met wat sluimerende ziektekiemen, maar daar ligt wellicht de schuld bij de bruuske weersverandering van de voorbije twee weken na een lange mooie warme nazomer. Soit we hebben nog een tiental dagen om ons fysiek en mentaal op te laden naar mijn intussen 8ste WK ( en negende EK). Dat ik met ambitie aan de start sta dat is zonneklaar, het volstaat niet om het Belgische truitje te dragen, ik wil het ook nat maken en ons land met bravoure vertegenwoordigen, zoals ik alle voorgaande keren ook , "niet altijd met evenveel succes", getracht heb te doen.

Meestrijden voor een ereplaats, laat staan de wereldtitel is zowiezo voor mij veel te hoog gegrepen,....maar met een mooie persoonlijke prestatie hoop ik mijn bijdrage te kunnen leveren aan de ranking van de Belgische ploeg. Tot op heden ben ik toch wel een beetje tot mijn spijt nog maar 4 maal onder de 7u30' gedoken, waarvan slechts éénmaal op een WK (Gibraltar 2010),.....ik hoop vurig mijn WK bilan toch nog wat op te krikken.

Terwijl het hier oude wijven regent, toch al eens gaan piepen hoe de weersomstandigheden momenteel zijn in Murcia (Spanje). Dezer dagen is het er zonnig en lekker warm,....vanaf dinsdag treedt er een lichte weersverandering op,....iets koeler en een buitje mogelijk. zie hieronder

weersvoorspelling Losl Alcazares.PNGIntussen staan ook de deelnemerslijsten online, via de website van de IAU kan je zowel een link naar de startlijst heren vinden alsook naar de startlijst van de dames. Zie http://www.iau-ultramarathon.org/

De lijsten, ingedeeld per deelnemend land, geven de naam weer, geboortedatum, en meestal de persoonlijke besttijd gelopen tijdens de periode 2014-2016.

Met sportieve groeten

Gino

11:17 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-11-16

Marathon Etten-Leur (deel II - verslagje)

Als liefhebber van de natuur, pseudo groene jongen besliste ik om met de trein naar Etten-Leur te trekken, samen met het ganse gezin. Op papier sta je vanuit Antwerpen-Centraal  na  45 minuutjes in Etten-Leur. We besloten om tijdig te vertrekken, zodat onze jongens ook hun wedstrijdje zouden kunnen lopen, met de trein van 8u45’ zouden we omstreeks 9u30’ aankomen,....ruimschoots op tijd voor de start van de marathon (11u45’) en tijdig voor de kortere afstanden.

Onze frustratie ga ik hier niet verder uit de doeken doen,....maar beknopt kwam het neer op een serieuze vertraging, kapotte locomotieven, gemiste aansluitingen, geen loopwedstrijden voor onze jongens, te laat om m’n persoonlijke bevoorrading ( flesjes ipv de bekertjes die de organisatie aanbieden) af te geven,....maar toch nog goed op tijd om rustig m’n borstnummer af te halen, me om te kleden, toiletbezoek, wat in te lopen,  en me met goeie moed naar de start te begeven.

Heimelijk hoopte ik nog eens onder de 2u40’ te lopen, toch weeral geleden van ergens eind september 2013 op het BK in Oostende. Veel wedstrijdmarathons loop ik niet, meestal zijn die ook geen doel op zich en wordt er niet gericht naar toegewerkt, ook deze staat vooral in het teken van de voorbereiding naar het WK100km toe, maar wie weet, en de conditie is wel ok, dus hoppa.  Maar anderzijds is het ook niet de bedoeling om mij de pleuris te lopen, want na enkele dagen recuperatie moet ik de voorbereiding vlotjes kunnen verderzetten, dus koppie er bijhouden.

Weg zijn we, ik zoek een tempo op dat vlot aanvoelt, dat me zicht biedt op een sub 2u40’, maar ook een tempo dat binnen de gewenste hartslagzone ligt, dat lukt maar nu al weet ik dat het een dubbeltje op z’n kant wordt. Er zijn de gewoonlijke positiewisselingen in de aanvangsfase, ik focus vooral op m’n eigen streeftempo en uiteindelijk komen we met z’n drietjes samen en lopen we zowat op 8ste, 9de , 10de positie of zo.

Daar m’n flesjes niet aan de bevoorradingszones geraakt zijn, moet ik nu telkenmale toch inhouden, stoppen, en een bekertje (of twee) naar binnenkappen, want al lopende gaat dit niet echt goed in tegenstelling tot een flesje. En het is belangrijk om voldoende te drinken, want het is een mooie herfstdag. Verder gaat alles behoorlijk oké, ik loop binnen de vooropgestelde hartslagzone maar het tempo ligt weliswaar minimaal, toch ietsje te laag om nog een kans te maken op een sub 2u40’ en ik voel dat ik niet echt veel over heb. En ik moet me aan mijn plan houden, pas versnellen vanaf halverwege,....benieuwd of dit gaat lukken en of ik het dan ook nog  een halve marathon zal volhouden.

In de laatste kilometers naar de passage in Etten-Leur valt ons triootje uiteen en ik loop in de middenste positie. De doortocht in Etten-Leur is een opkikker, de aanmoedigingen van het talrijke publiek maakt een mens blij, de blik op de klok ( 1u21’) iets minder, maar na het keerpunt probeer ik toch een tandje bij te zetten, en samen met de hartslag gaat het tempo omhoog, hoopgevend en ik heb er nog goesting in. Met een stevige pas loop ik de groene rand in, aanvaard een pittige streven naar een realistische eindtijd (2u42’), vervloek wel even de nu toch echt wel noodzakelijke plaspauze, haal m’n eerdere metgezel in, win iets verder nog een positie, verbijt m’n pijnlijke voeten, blijf doorstomen en geniet van de aankomst. Van ontgoocheling is ditmaal geen sprake, ik heb gedaan wat ik kon, een vlakke wedstrijd gelopen en sterk gefinisht.

Ik drink m’n recupshake, een ordinair chokomelkse en loop via een klein ommetje naar de omkleedzone, er wordt een douche genomen, een terrasje wenkt, de klok tikt door,  de recuperatie verloopt vlot, efkens een paar dagen minderen en dan nog eens alle moed en goesting bijeenrapen om dan de laatste rechte lijn in te zetten van wat al een lang seizoen was. Op naar los Alcazares.

20:13 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |