04-12-10

Snowboarden op den trap

Het is non-info als ik jullie vertel dat het deze week overal ten lande gesneeuwd heeft. De trainingen die vanaf deze week volgens winterschema mochten hervat worden, werden al direct min of meer "on hold" gezet.  Nu een uitschuiver maken op gladde wegen en een blessure oplopen is het risico niet waard, de volgende 100km wedstrijd is immers nog niet voor morgen. Dus het is van dag tot dag bekijken wat mogelijk is. Lopen als de wegen het toelaten (na een zoektocht naar sneeuwvrije fietspaden of op trailschoenen in het park) of fietsen op de rollen of wat oefeningen op de "step" of andere.

Toch heb ik er al gelegen deze week, de eerste maal gelukkig zonder erg. Donderdagmorgen efkens op mijn "gat" gelegen op het werk Lachen na een uitschuiver op een ijsplek onder de verse sneeuw.

Maar gisterenavond speelde de vermoeidheid na een weekje de "vroege" toch serieus op. Toen ik gisterenavond omstreeks 22u nog iets boven hing halen liet ik mijn sloefen beneden. Op mijn sokken de trap op zou ik m'n slapende "koters" zeker niet storen. Toen ik terug naar beneden wou gaan wist ik opeens niet meer wat er gebeurde.  Als een volleerde (of was het eerder een klungelende) snowboarder schoof ik van boven naar beneden, het ging verschrikkelijk snel maar toch ook niet snel genoeg, ik kon niet reageren maar er was wel tijd genoeg om te beseffen dat dit niet oké was, ons kot daverde en de belletjes bovenaan onze trap rinkelden dat het een lieve lust was. De landing was onzacht en ik stond te trillen op mijn benen. Mama was nog niet thuis en onze kinderen waren nog steeds in dromenland. Ik trok m'n linkerkous uit, onze blauwgeverfde trap had gewoonweg z'n blauwe sporen op de sok nagelaten. Toch denk ik dat ik nog veel geluk gehad heb, schaafwonden en blauwe plekken waren mijn deel, maar breuken bleven op het eerste gezicht uit. Miljaar, toch eerste effe bekomen.

The day after, m'n knoezel kreunt onder de schaafwonden, m'n linkerheup onder de blauwe plekken, dus toch wat gekneusd. M'n looptraining al gauw moeten onderbreken, het sneeuwde terug, de voet- en fietspaden lagen er erbarmelijk bij en m'n heup protesteerde toch wat. M'n vrouwke vertelde dat ik toch wat voorzichtig moet zijn en wat geduld hebben, de schade valt best mee maar ge moet het toch wat z'n tijd gunnen om te helen. Dus vandaag zo veel mogelijk rusten, morgen wat fietsen op de rollen en maandag zien we dan wel verder. Gelukkig staat er volgende week nog geen 100km-wedstrijd op het programma en de volgende keer toch maar die sloefen aantrekken.

Met sportieve groetjes

 

13:42 Gepost door Gino Casier | Permalink | Commentaren (1) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Commentaren

Ai Gino,
Ik lees hier juist dat je, je al even goed als ik kan recht houden!!

Veel beterschap !!

Gepost door: Conny en Ronny | 04-12-10

De commentaren zijn gesloten.