17-03-09

Lentekriebels


Ik durf al eens meer m'n oortjes thuis te laten om te genieten van het gezang van de vogels. Dat ellendig windjackje wordt ook al eens ingeruild voor een iets blitser long sleeves. En de deur kan ik al met een beetje meer plezier achter me dichtslaan om de trainingssleur aan te vatten. Er beweegt iets,... noem het lentekriebels.
De voorbije jaren stond trainen tijdens de wintermaanden synoniem voor aquajoggen onder nen kouwen douche en vloog het slijk ons meermaals achter de oren. Niets of toch veel minder van dat de voorbije maanden. Koning winter werd een beetje in ere hersteld, hij regeerde over het volk dat bij het minste sneeuwvlokje onderdaning neerknielde,...we buigden eerbiedig voor wat we niet meer gewoon zijn.
Al koukleumend onderging ook ik de aanslag op m'n spieren en gewrichten. De opwarming die aan elke training voorafging slaagde er zelden in de motor draaiende te houden, laat staan warm te lopen. Al strompelend sleurde ik mezelf vooruit en dan moest het schema nog beginnen. Oh wat keek dit produktje van z'n tijd uit naar de lente.
En ja, stilletjesaan wordt hij wakker, mijnen dikken vriend die er wel altijd is maar zich niet altijd laat zien. Lamlendig ontwaakt hij uit z'n winterslaap en al geeuwend strooit hij z'n eerste warmtestralen over ons heen. Wat heb ik de zon gemist, die schitterende zon die al het moois doet openbloeien. En dan heb ik het niet alleen over de narcissen en krokussen in de graskant.

20:41 Gepost door Gino Casier in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.